શબ્દોનું તોરણ

સ્વપ્ન

અચાનક અમર ગાઢ ઊંઘમાંથી એક જ ઝાટકે હાંફળોફાંફળો ઉઠી ગયો, તેની આંખો ભયથી પહોળી થઇ ગઈ, ધડકનો ધમણની માફક ઉલાળા મારવા માંડી, નખશિખ તમામ સ્નાયુઓ તંગ થઇ ગયા, પણ…

પણ…બીજી જ ક્ષણે તેને ખ્યાલ આવ્યો આ તો સ્વપ્ન હતું !, સ્વપ્ન !, અમરે હાથ વડે કપાળ પરનો પ્રસ્વેદ લૂંછીને રાહતનો શ્વાસ લીધો. તે મનોમન હસી પડ્યો  “મારું બેટું સ્વપ્ન પણ કેવું ડરાવી દયે છે !” તેણે ઘડિયાળમાં જોયું, વહેલી સવારના ત્રણને વીસ મિનીટ, પછી બાજુમાં ગાઢ નિંદ્રામાં પોઢેલા પોતાના પરિવાર તરફ જોયું, સુંદર પત્ની નેહા, સાત વર્ષની જહાનવી અને પાંચ વર્ષનો આયુષ. ફરીવાર તેના મનમાં પેલું સ્વપ્ન ઝબકી ઉઠ્યું, “એ સ્વપ્ન સાચું પડે તો ?, એ કાળમુખો ટ્રક, હતું ન હતું થઇ ગયેલું પોતાનું બાઈક, લોહીના ખાબોચિયામાં સ્થિર પડેલો પોતાનો દેહ” અમરે પ્રયત્નપૂર્વક પોતાનું માથું ધૂણાવીને એ વિચારોને ખંખેરી નાખ્યા “ના, એ શક્ય નથી, આ તો માત્ર સ્વપ્ન હતું, મારે હજુ લાંબુ જીવવાનું છે….જીવવું પડશે…. પત્ની માટે….બાળકો માટે….મારા સિવાય એમનો બીજો કોઈ આધાર પણ….

“મને કશું નથી થવાનું” પોતાના વ્યાકુળ થઇ ઉઠેલા મનને શાંત પાડવા અમર સ્વગત ગણગણતો પથારીમાંથી ઉભો થયો. ટેબલ ઉપર પડેલા સિગારેટના પેકેટમાંથી એક સિગાર ખેંચીને હોઠો વચ્ચે ચોંટાડી, માચીસની અગ્નિથી પ્રગટેલ ક્ષણભંગુર રોશનીથી ઓરડો ઝળહળી ઉઠ્યો. અમરે એક ઊંડો કસ ખેંચ્યો, થોડી ક્ષણો એ કસને ફેફસામાં રાખીને ધૂમ્રશેરો રૂપે મો અને નાસિકા વાટે બહાર ફેંક્યો. બહાર ફેંકાયેલી એ ધૂમ્રશેરો ગોળાકારે ઓરડાની હવામાં ભળી ગઈ, એ ધૂમ્રશેરોનો આકાર ગોળ હતો, ગોળ, જાણે ટ્રકના વ્હીલ…..

Advertisements

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  બદલો )

Connecting to %s

ટૅગ સમૂહ

%d bloggers like this: